Oranje boven!

Pompoen. Je kunt er bijna niet omheen, zo lijkt het. Soms letterlijk niet. Enorme kolossen zijn er, van wel enkele honderden kilo's per stuk!

Persoonlijk had ik nooit zoveel met pompoen. Kan ze me ook niet van vroeger herinneren. Niet bepaald iets dat van huis uit met de pompoenlepel is ingegoten. Ik denk dat het meer iets van de laatste jaren is. Uit de VS over komen waaien, in het kielzog van Halloween.

Een mooi product, met zijn prachtige feloranje kleur! Zou dat de huidige populariteit verklaren? Go orange! Oranje boven, oranje boven, leve de pompoen! Pompoen is ook een heel veelzijdigproduct. Eerder plaatste ik al een recept met geroosterde pompoen met dukkah uit de oven. En at ik laatst een wrap met hummus van pompoen en kikkererwten en plakjes dungesneden kipfilet en wat koriander. Heerlijk! Of pompoentaart. Nog zoiets. maar voor nu houd ik het op een lekker soepje. Maar wel één met een twist. Het zijn vaak de kleine dingen die het doen... In dit geval de citrus. Eet smakelijk!

Mediterrane Pompoensoep

Ingrediënten
1 kleine of 1/2 grote pompoen (ca. 1 kg)
1 liter water
2,5 kippenbouillonblokken
1 grote ui
1/2 theelepel komijnzaad
2 laurierblaadjes
Stukje citroenschil van 2,5 cm. dun geschild!
Bosje koriander
Lenteui of bieslook
Mespunt sambal of gedroogde rode pepervlokjes
Pimenton
Zout
Scheutje olijfolie extra virgine
Staafmixer

Zet 1 liter water op met de laurier, ui, citroenschil en de komijnzaadjes. Voeg 2,5 bouillonblokje toe. Halveer de pompoen en verwijder de zaden en het 'spinnenweb' eromheen. Eventueel schillen. Snijd in blokjes. Doe het in de pan en laat ca. 15 min. koken totdat alles (pompoen en ui) gaar is. Verwijder de laurierblaadjes. Pureer de soep nu met de staafmixer (incl. de citroenschil!!!). Proef en voeg zout en peper naar smaak toe (gebruik eventueel een extra 1/2 bouillonblokje).
Schep de soep in een kom, pluk er wat korianderblaadjes over en knip er verse bieslook of lenteui over. Druppel er tenslotte wat olijfolie over en strooi er eventueel wat pimenton overheen.

Luistertip
The Smashing Pumpkins - Tonight, Tonight

Tot zover de pruimentijd

Herfst. Een beetje raar misschien om midden in de herfst nog iets met pruimen te doen. Maar het kan nog net. Anders moet ik een jaar wachten, en dat zou jammer zijn.
Het was wellicht logischer geweest om het over noten te hebben, want ik zie ze nu overal om mij heen liggen: walnoten, hazelnoten, maar ook tamme kastanjes. En dat laatste verbaast me, want bij tamme kastanjes heb ik de associatie van kou en winter, terwijl de temperaturen hier momenteel nog met gemak de 20 graden halen. Zal vast iets met klimaatverandering te maken hebben en met het broeikas-effect, want nogmaals het klopt totaal niet met het plaatje dat ik in mijn hoofd heb van kastanjes die voor de brandende kolenhaard liggen te drogen.

Als ik terug ga in de tijd zie ik mijn moeder die ons warm aankleedde en in alle vroegte op de fiets meenam naar De Loofaert en Coudewater om er in de tuinen in het diepste geheim zakken vol kastanjes te rapen. Later gingen we gewoon op eigen houtje, mijn zus en ik. We moeten lagere-school-leeftijden gehad hebben. Ongeveer 8 en 11 jaar.
Het was niet heel ver fietsen, maar het was wel altijd donker, mistig en koud en een dikke sjaal, muts en een paar handschoenen waren destijds beslist geen overbodige luxe. Om een uurje of 7 vertrokken we en in een goed uur kwamen we beladen met 2 plastic tassen vol tamme kastanjes weer thuis. Nu kon het plukken, pulken en frunniken beginnen. Eerst de verse kastanje openbijten en het harde roodbruine schilletje eraf halen. Vervolgens, afhankelijk van de versheid het dunne witte of lichtbruine en zeer bittere vliesje er afwrijven. En smullen maar... de hele dag door. Misschien dat het eten van deze noot mij gemaakt heeft tot wie ik ben: een ruwe bolster, met een blanke pit.

Terug naar de pruim. Ditmaal zonder pit!
Op de valreep van het seizoen nog een heel simpel recept voor een lekker rinzig pruimentaartje.

Tarte tartin aux prunes (4 pers.)
12 flink grote pruimen
48 theelepels geleisuiker (ca. 250 g)
4 klonten roomboter
8 plakjes kant en klaar (roomboter)bladerdeeg
4 aardewerken tapasbakjes van ca. 16 cm doorsnede
Bakpapier (optioneel)

Supersimpel. Knip uit het bakpapier 4 cirkels van ca. 15 cm en leg die onderin de bakjes (of smeer de bakjes goed in met boter). Pruimen halveren en de pit verwijderen. Strooi twee theelepels geleisuiker over de bodem van elk bakje en voeg een klontje boter toe. Leg hierin de halve pruimen met de bolle kant naar beneden. Bestrooi vervolgens elke halve pruim met 1 theelepel geleisuiker (totaal 6 theelepels + nog 2 lepels extra). Leg er een ontdooid plakje bladerdeeg overheen en het andere vel er 45 graden gedraaid overheen. Duw de overhangende punten naar binnen in het bakje. Bestrijk de bovenkant met wat zachte boter en bestrooi met nog eens 2 theelepels suiker. Bak in een voorverwarmde oven op 180 graden in ca. 30-40 minuten af. Het gaat erom dat alles gaar wordt en mooi bruin. Dus na 30 min. even checken. Tenslotte (bijna) laten afkoelen en omgekeerd op een bordje uitstorten. Serveer met een bolletje vanille-roomijs en/of (lichtgezoete) lobbig geslagen room.

Luistertip
The Prune Song - Frank Crumit (1928)

Een toffe peer!

Voor dit kookblog moet ik even terug naar de zomervakantie van 2008. We boekten in dat voor ons zeer bewogen jaar, een fly-drive naar Zuid-Italië; Calabrië en Campanië. Napels, Pompeï, Herculaneum, Amalfikust, etc., en verbleven gedurende deze vakantie bij een aantal zgn. agriturismo's. Logeren bij de boer, dus.

Nou moet je dat niet al te primitief voorstellen. Niet die poppenkast van Het Betere Boerenbed, waar je je permanent op de kinderboerderij waant, en letterlijk tussen de kippen en de biggetjes verblijft.

Ook is het totaal anders dan kamperen bij de boer in Nederland. Dat min of meer gelijk staat aan oncomfortabel en primitief je tent opslaan met weinig tot geen faciliteiten, zoals fatsoenlijk sanitair, elektra of stromend water. En waar je voortdurend door het weiland moet slalommen om de koeienvlaaien te ontwijken.

Nee, in Italië zijn dat over het algemeen prima verbouwde en smaakvol ingerichte stallen en bijgebouwen van prachtige boerderijen, landhuizen of azienda's, waar de boeren o.a. olijven en citroenen verbouwen. Soms kun je er zelfs meehelpen met oogsten. Maar over het algemeen heb je er een rustig en luxe verblijf (incl. piscina) en desgewenst een home cooked meal van di mama.
Het land waar het leven goed is dus. Niet vreemd dat de naam van de regio (Campanië) rechtstreeks is afgeleid van het latijnse Campania felix, wat gelukkig land(schap) betekent.

Onze eerste verblijfplaats was in de buurt van Napels, op een enigszins in verval geraakt landgoed met citroen-, hazelnoot- en olijfboomgaarden: La Vecchia Quercia (De Oude Eik). Dit landgoed gelegen in het regionale Park Monti Picentini, vooral bekend om zijn vele eiken- en kastanjebossen, wordt ook wel het land van de Heiligen en de Bandieten genoemd.
De eigenaresse was een uiterst vriendelijke dame van stand, misschien zelfs wel een echte baronesse: Signora Anna Imperato. Alleen die naam al! In mijn herinnering de bijna net zo knappe zus van Sophia Loren.

Ons verblijf was prima, vooral door de uitstekend verzorgde maaltijden en dankzij de fijne kookworkshop die we er deden. We waren er ook precies in de goede tijd van het jaar: september. De periode waarin de natuur vrijgevig is, en fruit, noten en andere producten in overvloed verkrijgbaar zijn. Naast het maken van pasta (ravioli) - een must voor iedere amateurkok - leerden we ook lekkere hartige courgettetaartjes maken. Maar voor nu probeer ik maar even de toffe peer uit te hangen met een recept voor een hèt seizoensproduct bij uitstek: de peer. Daarom onderstaand recept voor een Zuid-Italiaanse perentaart.

Torta ricotte e pere (uit Calabrië)
400 gram bloem
200 gram boter
200 gram suiker
4 eidooiers
1 citroen
Citroenrasp/zest (liefst van echte Zuid-Italiaanse citroenen!)
250-300 gram ricotta
Kaneel
2-3 rijpe handperen (Conference, Doyenne du Comice of Triomphe de Vienne)
3 el suiker (30 gr)
2 el citroensap
1 zakje vanillesuiker

Decoratie
Poedersuiker
Amandelschaafsel (even lichtbuin geroosterd in een koekenpan)

Ronde taart/cakevorm ca. 20 cm doorsnede (of 2 va 10 cm).

Meng de boter en de suiker en voeg het eigeel toe. Doe er wat citroenrasp doorheen. Zeef er tenslotte de bloem door. Goed kneden. Stevig en snel! Leg het deeg minstens 15 min. in de koelkast om te rusten.

Voeg citroenrasp (geen limoen) en 2 eetlepels suiker toe aan de ricotta, schil en snijd de peer doormidden. Verwijder het klokhuis en snijd de peer in partjes. Besprenkel met citroensap, bestrooi met kaneel en (vanille)suiker. Bewaar apart!

Haal het deeg uit de koelkast en verdeel het in tweeën. Rol een helft op een stuk bakpapiert uit. Leg over de cakevorm zodanig dat de bodem en wand tot max. 1 cm onder de rand gevuld is.
Stort het ricottamengsel hierin en leg de peren (suiker/zest/kaneel) er in een mooie waaier/cirkel bovenop. Druk eventueel iets in het ricottamengsel.
Rol het tweede deel van het deeg uit tot een soort deksel en dek de taart er mee af. Zorg dat het goed aansluit! Bak de taart in een voorverwarmde oven op 180 graden in een uurtje af.

Laat iets afkoelen en bestrooi de de uitgestorte taart met amandelschaafsel en poedersuiker:
Torta ricotte e pere! (En daar hoef je weinig Italiaans voor te kennen!) Buon Appetito.

Luistertip
Zucchero - Diamante

Een toost op toast!

Weet je wat ik zo leuk vind aan koken? Koken is creëren. Het combineren van smaken, kleuren en structuren. Van allerlei losse ingrediënten één smakelijk geheel proberen te maken. Bijkomend voordeel is dat je altijd kunt maken wat je zelf lekker vindt. Waar je zelf zin in hebt. Je hoeft dus nooit iets te eten wat niet naar jouw smaak is.

Wat ook mooi is, is dat je met prachtige verse producten kunt werken. Ga naar de (super)markt en bekijk al dat moois dat ligt uitgestald: vlees, vis, gevogelte, groente, fruit en kruiden. Maar soms ontstaan de smakelijkste dingen ook bij toeval. Worden er verrassingen geboren uit pure noodzaak. Omdat je het moe(s)t doen met de restjes die overbleven. Nasi en pizza zijn hier mooie voorbeelden van.

Op die manier ontstond waarschijnlijk ook ooit toast. Oud en droog brood dat een nieuwe bestemming kreeg door het eenvoudigweg te roosteren. Dat gaf weer nieuwe mogelijkheden. Je kon nu zo'n stevige sneetje prima beleggen zonder dat het omknakte en het beleg er afviel. Wat zeer praktisch was. Ook zorgde het voor een knapperig mondgevoel. Ook niet geheel onbelangrijk!

Zo'n geroosterd plakje brood maakte daarna nog een gigantische 'culinaire' ontwikkeling door tot bijvoorbeeld het Melba Toastje, bekend van feestjes en partijen. Wie at in de jaren zeventig niet zijn of haar eerste rechthoek of rondje belegd met eiersalade, Filet Americain of een plakje Franse kaas? Het lijkt er zelfs op dat elke familie zo'n beetje zijn eigen toastjescultuur heeft. Met eigen smeerseltjes en belegseltjes. Zo waren bij ons gerookte oesters een tijdje zeer populair. Geen idee waarom.
Ook de mate van beleggen kan kenmerkend zijn. Zo noemen wij een toastje belegd met een microscopisch dungesneden plakje Franse kaas waar je ongeveer doorheen kunt kijken, een Tante Nel toastje. En zo zullen er wel meer typische toastjes in de wereld zijn... Daarom een ode aan het toastje. Een toost op toast zeg maar, met het prachtig klinkende...

Crostini Toscani (geroosterd brood met kippenlever'mousse')
Een eenvoudig en smakelijk borrelhapje of voorgerecht. "En nog goedkoop ook", zou mijn moeder zeggen!

Een crostino is een dun sneetje brood dat wordt bestreken met een mengsel van fijngewreven kruiden zoals salie, tijm, oregano of rozemarijn, met knoflook en olijfolie en met grof zeezout bestrooid en daarna geroosterd wordt. De toppings van crostini kunnen heel divers zijn. Mousse van kippenlevertjes, mozzarella met (gedroogde) tomaat, tapenade met ansjovis, etc. Kenmerkend voor al deze toppings is de uitgesproken smaak.

Ingrediënten
ca. 4 ons kippenlever
1 zakje fijne soepgroenten 150 gr.
Teentje knoflook uit de knijper
Salie
Tijm
Olijfolie
Peterselie fijngehakt
Peper en zout
1 Stokbrood

Crostini
Olie, knoflook, kruiden en zout mengen in een kom. Sneetjes stokbrood (met een kwastje) aan weerskanten bestrijken met het olie-kruiden-knoflookmengsel en ca. 5 min. onder de grill leggen. Daarna omkeren en nogmaals 5 minuten onder de grill leggen tot ze goudbruin zijn.

Kippenlever'mousse'
Dun of dik, naar wens. Zelf geef ik de voorkeur aan een bite. Ziet er ook wat smakelijker uit dan de pap die je krijgt als je er teveel de staafmixer op zet.

Bereiding (zeer eenvoudig)
Scheutje olijfolie in een hapjespan. Olie heet laten worden en soepgroente samen met de salie en de tijm erin. Snufje zout erbij. Beetje aanzetten en fruiten.
Kippenlevers goed nakijken op evt. achtergebleven galblaas en deze zo nodig verwijderen. Gecontroleerde en goedgekeurde levers kruiden en toevoegen. Eveneens aanzetten en rondom laten bruinen.
Om een grover mengsel te krijgen, gebruik ik een houten spatel om tijdens het bakken de levertjes zoveel mogelijk fijn te hakken. Zo bak en en hak ik tot de levers net aan gaar zijn en de juiste structuur hebben. Af laten koelen en fijngehakte peterselie en een flinke scheut Extra Virgin olijfolie toevoegen (het mag flink smeuïg zijn). Pureren kan ook als je van een glad mengsel houdt. Breng verder op smaak met flink wat peper uit de molen en zout. Beleg (schep of smeer, afhankelijk van de substantie) de Crostini met het levermengsel.

Luistertip
Adam & The Ants - Stand and Deliver

Een bietje meer of minder...

Mijn oma zaliger (wij spreken nooit van grootmoeder) was een struise Brabantse vrouw. Eentje met haar op d'r tanden. Daar maakte je de kachel bepaald niet mee aan! Dook persoonlijk het kippenhok in om er de vetste haantjes uit te pikken, waarna opa er met een ferme houw de kop van afhakte. De vogel rende vervolgens nog even spreekwoordelijk in het rond om zich daarna met een plof ter aarde te storten.
Redelijk self-supporting waren mijn opa en oma. Zij hadden geen Albert Heijn nodig om een moestuintje te beginnen. En hoefden ook niet geïnspireerd te worden door een televisieshow als "Van Hollandse Bodem", waar het kweken van eigen groente tot ware cultus wordt verheven.
Ons oma pootte, plantte, slachtte, bakte en weckte er vanzelf al lustig op los, uit pure noodzaak. Zo ging dat nu eenmaal, vlak na de oorlog. Niet lullen, maar planten! Aanpoten, dus!
En als je oma dan hoorde spreken, onder het genot van een ‘tas’ koffie, dan was dat meestal heel beeldend, want ze drukte zich altijd uit in de meest prachtige spreekwoorden en gezegdes. Te pas en te onpas. Ik heb er soms ook een bietje last van. Over bietjes gesproken...

Bietensalade met haring of haringsalade met rode biet, het maakt mij geen biet uit! Het is maar net waar jij de nadruk op wil leggen. Gewoon een kwestie van een bietje meer of minder van het een of ander...

Haring-bieten salade (lunchgerecht 4 pers.)
4 zoute haringen (schoongemaakt uiteraard, vers van het mes of voorverpakt)
1 zure appel Goudreinet of Elstar (om doorheen te bijten of in blokjes te snijden)
1 sjalot (ragfijn gesnipperd)
1/2 potje augurken zoet/zuur
1/2 potje zilveruitjes zoet/zuur
ca. 400 gram geraspte bietjes kant&klaar of (voor)gekookte bietjes in blokjes gesneden
enkele ansjovisfilets
1 el kappertjes
1 el scherpe mosterd
4 el mayonaise (of een deel vervangen voor crème fraiche, yoghurt oid)
Verse dille
Peterselie
Bieslook
(IJsberg)sla
Peper en zout
En een bietje geduld...

Verwijder de graat en de staart van de haring en snijd in blokjes van ongeveer een centimeter.
Schil de appel, verwijder het klokhuis en snijd eveneens in blokjes. Doe dit ook met de augurk. Snipper het sjalotje ragfijn. Doe de zilveruitjes in een foodprocessor en geef ze enkele slagen (Pas op! Niet tot moes draaien!!!) Doe samen met de bietjes in een grote kom.
Hak of wrijf de ansjovis fijn, vermeng met de mayonaise en de mosterd. Voeg toe aan het haring-appel-bieten mengsel. Peterselie fijnhakken en toevoegen. Wat gehakte zout/zure kappertjes erbij voor de kick. Goed doorroeren en op smaak brengen met peper, zout en (verse) dille.
Zet minstens een halve dag in de koelkast zodat alle smaken goed kunnen intrekken. De avond tevoren maken is de beste optie. Maak een mooi torentje op enkele blaadjes ijsbergsla en knip er wat bieslook en/of dille over.

Luistertips
Michael Jackson - Beat it

The The - The Beat(en) Generation

Een Wereldburger

Dat tegenwoordig hele volksstammen op drift zijn, is niets nieuws. Leerden we op de lagere school al niet over de Grote Volksverhuizing 400 na Christus? En zochten de Noormannen het ook niet elders? En kwamen de Batavieren niet veel eerder bij Lobith de Rijn afzakken? Daarna bevoeren we zowat alle wereldzeeën en ontdekten we en passant nieuwe werelddelen. De welvaart kwam en verdween weer. De conjuncturen volgden elkaar alleen wat langzamer op dan pakweg de laatste 60 jaar.

In de jaren vijftig moesten velen hun nieuwe plekje nog zien te vinden. Zo kregen we hier eerst de Indonesiërs, in afwachting van hùn beloofde land. In de jaren zestig volgden de gastarbeiders uit landen als Spanje en Italië. In de jaren zeventig gevolgd door Turken en Marokkanen. Surinamers.

Andersom werd onze wereld ook steeds groter. We gingen op reis en brachten van alles mee terug. Niet alleen de mensen. Maar vooral de (eet)culturen. En hele fotoalbums met reisverslagen. De reistafel werd een hele rijsttafel. Bami, nasi, babi pangang. Zondagavonds om 19:00 met een bord op schoot "Sport in beeld" kijken. Pizza en pasta volgden.

We sloegen even een decennium over tot er met de asielzoekers uit voormalig Joegoslavië, Irak, Iran, Somalië, Sri Lanka, Afghanistan nog meer diversiteit kwam. De migranten van het eerste uur openden hun winkels en eettentjes. Shoarma en falafel. Tapas veroverde ons land. Grenzen vervaagden en grenzen vervielen. De Polen kwamen. Niemand is nu meer uit ons straatbeeld en "onze cultuur" weg te denken. Het heeft ons ook veel rijkdom gebracht. Rijkdom aan geuren, kleuren en smaken. De wereld is een grote Melting Pot geworden, die elke dag weer overal in Nederland op tafel wordt gezet. Daarom een ode aan alle wereldburgers.

De Javaburger
Indonesische variant op de hamburger. Stond in de jaren tachtig op de kaart bij Broodje Ben (Staring) en zijn vriendin (Sneetje Yvonne) in Den Bosch (Hoek Kerkstraat/Korte Putstraat). Oudere jongeren onder ons zullen dit wellicht nog wel kennen.

Hamburger
250-300 gram rundergehakt
1 ei
Broodkruim of paneermeel
1 volle eetlepel fijngesnipperde ui, sjalot of gebakken uitjes
Flinke theelepel mosterd
Snufje nootmuskaat
Beetje sambal
Peper en zout
Olie
2-4 broodjes

Meng alles door elkaar en vorm er met je handen 4 kleine of 2 grote hamburgers van.
Snijd de broodjes open en laat ze enkele minuten in een droge pan roosteren.
Bak de burgers in de koekenpan, op de BBQ of grill(plaat).

Pinda/ketjap/satésaus 
De saus moet pittig en zoet zijn. Niet van dat slappe gedoe.
Halve pot pindakaas (met of zonder stukjes noot)
1 ui fijngesnipperd
2 tenen knoflook
ca. 1 theelepel sambal (zie vorige post; Kicken!)
ca. 1 el ketoembar
ca. 1 el djintan
ca. 1 el tomatenketchup voor het zoet/zuur
Ketjap, iets meer zoet dan zout (4/1)
Suiker, bruine suiker, palmsuiker
Beetje citroensap
Water of (kokos)melk
olie

Fruit ui en knoflook even aan en voeg de pindakaas toe. Verwarm en roer de rest an de ingrediënten er door. Voeg net zoveel vocht toe, totdat de juiste dikte is bereikt. En proef, proef, proef en proef nog een keer. Net zolang het naar jouw smaak is qua kruidigheid, zoetheid, pittigheid.

Voor de garnering
Blaadjes knapperige ijsbergsla
Plakken augurk, komkommer en tomaat
Verkruimelde kroepoek
Seroendeng (pinda/kokos-mengsel)
Selderij- of korianderblad
Atjar

Luistertip
Godley & Creme - Snack Attack (original version)

I could eat a Bubble car or a packamack
pattacake, pattacake Big Mac
good God it's a snack attack

Kicken!

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. Ik ben nogal heetgebakerd. Een opgewonden standje soms. Misschien heeft het met mijn licht rossige uiterlijk te maken of gewoon met het feit dat ik verschrikkelijk ongeduldig en veeleisend ben. Voor een ander, maar ook voor mezelf. Ik hou van opschieten en van de vaart erin houden. Ook vlieg ik er altijd vol in, vaak met onbedoelde gevolgen, en dan druk ik mij nog heel voorzichtig uit! Ik kan niet anders. Bij mij is het alles of niks.
Misschien omdat ik uit de reclamewereld kom, waar alles gisteren klaar moet zijn (kunnen een hoop "ambtenaren" nog wat van leren). Geen 9 tot 5 mentaliteit, maar de vleesgeworden 24-uurs economie. Misschien zit het gewoon in mijn karakter of leid ik aan één of andere nooit gediagnostiseerde aandoening met een interessante afkorting. Die rush, die adrenaline heb ik nodig. Ik kick erop.
Misschien dat ik daarom zo van zeer hete sambal houd. Immers bij het eten van hete pepers komt er in het lichaam endorfine vrij, een stofje dat pijnonderdrukkend werkt, maar ook verantwoordelijk is voor het ontstaan van een gevoel van geluk of euforie. Want als je jezelf niet kietelt...
Endorfine zorgt dus voor het gelukzalige gevoel dat alles weer in balans brengt. Maar voorlopig lopen de tranen van geluk slechts van mijn voorhoofd en uit mijn neus. Want bij het eten van dit soort hete pepers breekt het zweet ook mij vaak uit. Daarom voor jouw geluk en het mijne vandaag: sambal.

Sambal
Sambal, de Indonesische naam voor een bijgerecht of ingrediënt dat bestaat uit gemalen Spaanse pepers, in Indonesië lombok genoemd (of rawet, de zeer hete kleine pepertjes) en zout, maar er zijn allerlei varianten waarbij ook azijn, gebakken uien, gefermenteerde garnalen (trassi) en allerlei specerijen toegevoegd worden (bron: Wikipedia).
Ik ga altijd voor de zeer hete sambal van Habanero pepers. Deze pepers worden soms verward met Madame Jeanette, maar zijn waarschijnlijk de heetste pepers die er zijn. Wel 75x heter dan de jalapeño. Je bent dus gewaarschuwd!

Sommige mensen denken dat sambal nergens naar smaakt en alleen maar heet is. Niets is minder waar!

Basisingrediënten
250 gram Habanero pepers (of Madame Jeanette. Eventueel rode en groene rawet)
2 eetlepels arachide- of zonnebloemolie
2 uien (in grove stukken)
2 tenen knoflook (in stukjes, plakjes, oid)
Veel zout (2 volle theelepels)
Kleinste potje Sambal (Oelek) uit de supermarkt
ca. 110 gram (vanwege het conserveermiddel dat erin zit. Tip van Timo!)
1 glazen pot (inhoud 3-4 dl / 320-375 gram) brandschoon!

Smaakmakers
Thaise basilicum (Sambal Sweet Basil)
Stukje gember
Handje gedroogde garnalen en/of garnalenpasta (Sambal trassi)
2 theelepels kerrie
Limoenblad
Sesamolie

PARENTAL WARNING!
Let op vingers, neus en ogen. Voorkom contact met de huid, gebruik handschoenen om irritatie te voorkomen. En wrijf vooral niet in je ogen.

Sambal maken is uiterst simpel. Het gaat hier dus niet om de bereiding, maar uiteindelijk weer om de smaak.
Stap 1.  Gooi alles in de blender en draaien maar. Misschien nog een keer omscheppen om de grovere stukjes nog te vermalen.
Stap 2. Maak je eigen variant. Smaakmakers naar behoefte toevoegen (garnalen, kruiden en specerijen).
Stap 3. Schep in de 2 glazen potjes die je als het goed is klaar hebt staan. De grote voor jezelf en de kleine om wat gelukzaligheid weg te geven. Dek af met een laagje olie om luchtdicht af te sluiten.
Tip: Spoel de potjes goed schoon. Zet bijvoorbeeld even in de magnetron met een laagje water om goed uit te koken. En schep er altijd met een schoon mes, lepel of vork sambal uit.

Luistertip(s):
The Cure - Hot, hot, hot
www.youtube.com/watch?v=p0E9urVs-2o
The Red Hot Chili Peppers - Higher Ground
www.youtube.com/watch?v=686A5yPMWrs

Met gratis etiketten om zelf uit te printen!

Sambal etiket.