Ze lusten je rauw!

Op onze reizen naar het verre oosten hebben mijn vriendin en ik diverse (hachelijke) avonturen beleefd, van een vliegtuigongeluk tot een uit-de-hand gelopen dorpsvergadering en dreigend met machetes zwaaiende ex-RodeKhmerstrijders. Het volgen van kookcursussen zorgde gelukkig telkens weer voor de broodnodige rustpunten. Niets zo plezierig (ondanks de hectiek) als inkopen doen op een lokale markt (verse kruiden, specerijen, groente, vlees of vis), nieuwe recepten en technieken leren en je eigen voedsel bereiden om het tenslotte lekker te mogen oppeuzelen. Het maken van een goede curry is daarbij één van de belangrijkste lessen die we geleerd hebben. Een kleine spoiler voor degene die het nog moeten leren: het geheim zit 'm in het fijnstampen van vooral het citroengras, waarbij je de vezels dusdanig kapot maakt, dat alle smaken vrijkomen. Met de hand, daar kan geen keukenmachine tegenop! Een beetje spierpijn neem je daarbij graag op de koop toe!

Bijgaand een heerlijk recept, waar nauwelijks bereiding aan te pas komt. Alleen het betere messenwerk, maar dat kun je gerust aan Cambodjanen overlaten! Die curry komt een volgende keer wel...

Cambodian Beef Salad (Pleah Sach Ko)

Ingrediënten (4 pers.)
300 g biefstuk
1 limoen, uitgeperst
2 tl lichtbruine basterdsuiker
1 tl sesamolie
1 el vissaus
2 el Japanse sojasaus
1 teentje knoflook
1 tl geraspte gember
2 rode pepers, schoongemaakt (evt. wat extra chilivlokken als je van XXH houdt)
1 rode ui, gehalveerd
1 stengel citroengras flinterdun gesneden (alleen de zachte delen)
3 lente- of bosuitjes in ringetjes
2 ons cherrytomaatjes gehalveerd
200 g peultjes of sugar snaps
1 komkommer
1/2 paprika (rood en/of groen optioneel)
Fijngesneden sla- en/of koolsoorten, taugé, paksoi, wortel, oid. Als het maar fris en knapperig is!
15 g korianderblaadjes
15 g muntblaadjes
15 g Thaise bascilicumblaadjes
1 el zonnebloemolie
2 el pinda’s gezouten

Stap 1. Meng het limoensap, knoflook, gember, de suiker, citroengras, sesamolie, vis- en sojasaus in een kom tot een dressing (vind de juiste balans in zoet, zuur en zout). Stap eventueel fijn in een vijzel. Snijd de rode pepers in reepjes en roer door de dressing.

Stap 2. Snijd het vlees in dunne plakjes en voeg de de helft van de hierboven beschreven dressing toe. Het zuur zorgt ervoor dat het vlees (de eiwitten) "gaart".

Stap 3. Snijd nu de uihelften in flinterdunne plakjes en voeg toe. Kook de peultjes 2 min. (de sugersnaps wat langer) in kokend water. Giet af in een zeef en spoel af met koud water. Halveer de komkommer in de lengte en verwijder de zaadlijsten met een theelepel. Snijd de helften in schuine plakken. Meng de slasoorten, komkommer, peultjes, bosui, gehalveerde tomaatjes en lekker veel munt, bascilicum en koriander in een schaal.

Geen liefhebber van raw food? 
Sla stap 2 over. Besprenkel de biefstuk met de olie en bestrooi met peper en zout. Verhit de grillpan en gril het vlees in 2-3 min. medium. Keer halverwege. Laat 5 min. rusten en snijd dan in dunne plakjes. Voeg toe aan de groenten en schep de dressing erdoor. Bestrooi met grofgehakte pinda’s. Je hebt nu de Thaise variant.

Luistertip 
Kim Wilde - Cambodia

Uit de hoge hoed!

Onlangs vertelde ik over mijn zelfvoorzienende oma die een grote moestuin had en kippen hield. Daarbij poste ik een recept van haring met rode biet. Ogenschijnlijk hadden die twee dingen niet veel met elkaar gemeen. En dat klopt! Gewoon een kwestie van een bietje naar elkaar toe lullen.

Vandaag een recept met konijn. Omdat diezelfde oma ook konijnen hield. Op de eerste plaats om op te eten. Het was namelijk traditie om met kerst bij oma konijn met pruimen te eten. Volgens mij naar een oud Vlaams recept, maar dan op Brabantse wijze. In ieder geval is het een gerecht dat voor mij echt bij haar hoorde, naast de vermaarde worstenbroodjes uiteraard, die ze tot op hoogbejaarde leeftijd bij haar dochters bakte. Ik zie d'r nog, ondanks haar verbrijzelde elleboog, keihard grote hompen deeg op het aanrecht smijten en met een verbeten blik hardhandig doorkneden om die verdomde gistcellen maar te activeren.

Terug naar het konijn. Naast kerst werd er natuurlijk ook altijd Sinterklaas gevierd bij oma en opa.
Vol verwachting klopte onze jonge kinderharten in de midden en eind jaren zestig en zongen we luidkeels vanaf de 4-zitsbank vanuit de achterkamer (in de voorkamer rookte opa zijn gematteerde AGIO bolknaks en dronk hij zijn jenevertje met suiker) de Goedheligman en zijn knechten toe.
Met zijn elven waren we. Vijf neven en zes nichten. En aangezien mijn grootouders alleen dochters hadden, waren de vrouwen in de meerderheid en leken de mannen vaak de baas te zijn. Zo ook deze Sinterklaas. Want alle meisjes kregen dat jaar, het zal rond 1969 geweest zijn, een prachtig zijdezacht bontje van de sint. Een wit bontje. Hagelwit. Niet van nerts, hermelijn of vossenbont, maar van konijn. Zelf gefokt, geslacht, gevild, gelooid en gevormd tot een soort van sjaalkraag. Een langwerpig geval met een gleuf aan het uiteinde, waar het andere uiteinde doorheen gestoken moest worden. Lekker voor de komende winters, die toen nog zonder uitzondering ijzig koud waren. Wat de jongens dat jaar kregen is me helemaal niets van bijgebleven, wat we die kerst aten lijkt me overduidelijk...

Konijn op Toscaanse wijze
1 kg konijn, in 6-7 stukken 
200 ml olijfolie 
Klont boter 
Dobbelsteentjes gerookt (vet) spek (1/2 - heel bakje)
2 (Rode) uien, grof gehakt 
6 teentjes knoflook, gekneusd 
Bakje verse Italiaanse kruidenmix (20g, AH) 
met takjes tijm, rozemarijn, oregano en salie 
2 laurierblaadjes
150 ml rode wijn (1 goed glas)
Tomaat: 1/2 potje zongedroogde tomaatjes of enkele theelepels tapenade van zongedroogde tomaten
Verse tomaten of gepelde tomaten uit blik kan ook.
500 ml groente- of kippenbouillon of water 
Handje zwarte, groene en/of kalamata olijven 

Bereiden

Bestrooi de stukken konijn met zout en royaal peper.

Verhit in een grote zware braadpan de olie en de boter, en bak hierin de stukken konijn aan alle kanten in ca. 10 minuten mooi bruin. Voeg achtereenvolgens spekjes, ui, knoflook, laurier, tijm, salie, oregana en rozemarijn toe en bak ze mee tot de uien zacht zijn.

Giet de wijn erbij en laat opnieuw aan de kook komen. Doe dan de tomaten en de bouillon (of het water) erbij. Laat een half uur lekker sudderen. Voeg de olijven toe en laat nog eens 40 - 60 minuten pruttelen. Het vlees moet makkelijk van het bot komen! Niets zo erg als konijn dat niet gaar is...

 
Luistertip
Jefferson Airplane - White Rabbit

Oranje boven!

Pompoen. Je kunt er bijna niet omheen, zo lijkt het. Soms letterlijk niet. Enorme kolossen zijn er, van wel enkele honderden kilo's per stuk!

Persoonlijk had ik nooit zoveel met pompoen. Kan ze me ook niet van vroeger herinneren. Niet bepaald iets dat van huis uit met de pompoenlepel is ingegoten. Ik denk dat het meer iets van de laatste jaren is. Uit de VS over komen waaien, in het kielzog van Halloween.

Een mooi product, met zijn prachtige feloranje kleur! Zou dat de huidige populariteit verklaren? Go orange! Oranje boven, oranje boven, leve de pompoen! Pompoen is ook een heel veelzijdigproduct. Eerder plaatste ik al een recept met geroosterde pompoen met dukkah uit de oven. En at ik laatst een wrap met hummus van pompoen en kikkererwten en plakjes dungesneden kipfilet en wat koriander. Heerlijk! Of pompoentaart. Nog zoiets. maar voor nu houd ik het op een lekker soepje. Maar wel één met een twist. Het zijn vaak de kleine dingen die het doen... In dit geval de citrus. Eet smakelijk!

Mediterrane Pompoensoep

Ingrediënten
1 kleine of 1/2 grote pompoen (ca. 1 kg)
1 liter water
2,5 kippenbouillonblokken
1 grote ui
1/2 theelepel komijnzaad
2 laurierblaadjes
Stukje citroenschil van 2,5 cm. dun geschild!
Bosje koriander
Lenteui of bieslook
Mespunt sambal of gedroogde rode pepervlokjes
Pimenton
Zout
Scheutje olijfolie extra virgine
Staafmixer

Zet 1 liter water op met de laurier, ui, citroenschil en de komijnzaadjes. Voeg 2,5 bouillonblokje toe. Halveer de pompoen en verwijder de zaden en het 'spinnenweb' eromheen. Eventueel schillen. Snijd in blokjes. Doe het in de pan en laat ca. 15 min. koken totdat alles (pompoen en ui) gaar is. Verwijder de laurierblaadjes. Pureer de soep nu met de staafmixer (incl. de citroenschil!!!). Proef en voeg zout en peper naar smaak toe (gebruik eventueel een extra 1/2 bouillonblokje).
Schep de soep in een kom, pluk er wat korianderblaadjes over en knip er verse bieslook of lenteui over. Druppel er tenslotte wat olijfolie over en strooi er eventueel wat pimenton overheen.

Luistertip
The Smashing Pumpkins - Tonight, Tonight

Tot zover de pruimentijd

Herfst. Een beetje raar misschien om midden in de herfst nog iets met pruimen te doen. Maar het kan nog net. Anders moet ik een jaar wachten, en dat zou jammer zijn.
Het was wellicht logischer geweest om het over noten te hebben, want ik zie ze nu overal om mij heen liggen: walnoten, hazelnoten, maar ook tamme kastanjes. En dat laatste verbaast me, want bij tamme kastanjes heb ik de associatie van kou en winter, terwijl de temperaturen hier momenteel nog met gemak de 20 graden halen. Zal vast iets met klimaatverandering te maken hebben en met het broeikas-effect, want nogmaals het klopt totaal niet met het plaatje dat ik in mijn hoofd heb van kastanjes die voor de brandende kolenhaard liggen te drogen.

Als ik terug ga in de tijd zie ik mijn moeder die ons warm aankleedde en in alle vroegte op de fiets meenam naar De Loofaert en Coudewater om er in de tuinen in het diepste geheim zakken vol kastanjes te rapen. Later gingen we gewoon op eigen houtje, mijn zus en ik. We moeten lagere-school-leeftijden gehad hebben. Ongeveer 8 en 11 jaar.
Het was niet heel ver fietsen, maar het was wel altijd donker, mistig en koud en een dikke sjaal, muts en een paar handschoenen waren destijds beslist geen overbodige luxe. Om een uurje of 7 vertrokken we en in een goed uur kwamen we beladen met 2 plastic tassen vol tamme kastanjes weer thuis. Nu kon het plukken, pulken en frunniken beginnen. Eerst de verse kastanje openbijten en het harde roodbruine schilletje eraf halen. Vervolgens, afhankelijk van de versheid het dunne witte of lichtbruine en zeer bittere vliesje er afwrijven. En smullen maar... de hele dag door. Misschien dat het eten van deze noot mij gemaakt heeft tot wie ik ben: een ruwe bolster, met een blanke pit.

Terug naar de pruim. Ditmaal zonder pit!
Op de valreep van het seizoen nog een heel simpel recept voor een lekker rinzig pruimentaartje.

Tarte tartin aux prunes (4 pers.)
12 flink grote pruimen
48 theelepels geleisuiker (ca. 250 g)
4 klonten roomboter
8 plakjes kant en klaar (roomboter)bladerdeeg
4 aardewerken tapasbakjes van ca. 16 cm doorsnede
Bakpapier (optioneel)

Supersimpel. Knip uit het bakpapier 4 cirkels van ca. 15 cm en leg die onderin de bakjes (of smeer de bakjes goed in met boter). Pruimen halveren en de pit verwijderen. Strooi twee theelepels geleisuiker over de bodem van elk bakje en voeg een klontje boter toe. Leg hierin de halve pruimen met de bolle kant naar beneden. Bestrooi vervolgens elke halve pruim met 1 theelepel geleisuiker (totaal 6 theelepels + nog 2 lepels extra). Leg er een ontdooid plakje bladerdeeg overheen en het andere vel er 45 graden gedraaid overheen. Duw de overhangende punten naar binnen in het bakje. Bestrijk de bovenkant met wat zachte boter en bestrooi met nog eens 2 theelepels suiker. Bak in een voorverwarmde oven op 180 graden in ca. 30-40 minuten af. Het gaat erom dat alles gaar wordt en mooi bruin. Dus na 30 min. even checken. Tenslotte (bijna) laten afkoelen en omgekeerd op een bordje uitstorten. Serveer met een bolletje vanille-roomijs en/of (lichtgezoete) lobbig geslagen room.

Luistertip
The Prune Song - Frank Crumit (1928)

Een toffe peer!

Voor dit kookblog moet ik even terug naar de zomervakantie van 2008. We boekten in dat voor ons zeer bewogen jaar, een fly-drive naar Zuid-Italië; Calabrië en Campanië. Napels, Pompeï, Herculaneum, Amalfikust, etc., en verbleven gedurende deze vakantie bij een aantal zgn. agriturismo's. Logeren bij de boer, dus.

Nou moet je dat niet al te primitief voorstellen. Niet die poppenkast van Het Betere Boerenbed, waar je je permanent op de kinderboerderij waant, en letterlijk tussen de kippen en de biggetjes verblijft.

Ook is het totaal anders dan kamperen bij de boer in Nederland. Dat min of meer gelijk staat aan oncomfortabel en primitief je tent opslaan met weinig tot geen faciliteiten, zoals fatsoenlijk sanitair, elektra of stromend water. En waar je voortdurend door het weiland moet slalommen om de koeienvlaaien te ontwijken.

Nee, in Italië zijn dat over het algemeen prima verbouwde en smaakvol ingerichte stallen en bijgebouwen van prachtige boerderijen, landhuizen of azienda's, waar de boeren o.a. olijven en citroenen verbouwen. Soms kun je er zelfs meehelpen met oogsten. Maar over het algemeen heb je er een rustig en luxe verblijf (incl. piscina) en desgewenst een home cooked meal van di mama.
Het land waar het leven goed is dus. Niet vreemd dat de naam van de regio (Campanië) rechtstreeks is afgeleid van het latijnse Campania felix, wat gelukkig land(schap) betekent.

Onze eerste verblijfplaats was in de buurt van Napels, op een enigszins in verval geraakt landgoed met citroen-, hazelnoot- en olijfboomgaarden: La Vecchia Quercia (De Oude Eik). Dit landgoed gelegen in het regionale Park Monti Picentini, vooral bekend om zijn vele eiken- en kastanjebossen, wordt ook wel het land van de Heiligen en de Bandieten genoemd.
De eigenaresse was een uiterst vriendelijke dame van stand, misschien zelfs wel een echte baronesse: Signora Anna Imperato. Alleen die naam al! In mijn herinnering de bijna net zo knappe zus van Sophia Loren.

Ons verblijf was prima, vooral door de uitstekend verzorgde maaltijden en dankzij de fijne kookworkshop die we er deden. We waren er ook precies in de goede tijd van het jaar: september. De periode waarin de natuur vrijgevig is, en fruit, noten en andere producten in overvloed verkrijgbaar zijn. Naast het maken van pasta (ravioli) - een must voor iedere amateurkok - leerden we ook lekkere hartige courgettetaartjes maken. Maar voor nu probeer ik maar even de toffe peer uit te hangen met een recept voor een hèt seizoensproduct bij uitstek: de peer. Daarom onderstaand recept voor een Zuid-Italiaanse perentaart.

Torta ricotte e pere (uit Calabrië)
400 gram bloem
200 gram boter
200 gram suiker
4 eidooiers
1 citroen
Citroenrasp/zest (liefst van echte Zuid-Italiaanse citroenen!)
250-300 gram ricotta
Kaneel
2-3 rijpe handperen (Conference, Doyenne du Comice of Triomphe de Vienne)
3 el suiker (30 gr)
2 el citroensap
1 zakje vanillesuiker

Decoratie
Poedersuiker
Amandelschaafsel (even lichtbuin geroosterd in een koekenpan)

Ronde taart/cakevorm ca. 20 cm doorsnede (of 2 va 10 cm).

Meng de boter en de suiker en voeg het eigeel toe. Doe er wat citroenrasp doorheen. Zeef er tenslotte de bloem door. Goed kneden. Stevig en snel! Leg het deeg minstens 15 min. in de koelkast om te rusten.

Voeg citroenrasp (geen limoen) en 2 eetlepels suiker toe aan de ricotta, schil en snijd de peer doormidden. Verwijder het klokhuis en snijd de peer in partjes. Besprenkel met citroensap, bestrooi met kaneel en (vanille)suiker. Bewaar apart!

Haal het deeg uit de koelkast en verdeel het in tweeën. Rol een helft op een stuk bakpapiert uit. Leg over de cakevorm zodanig dat de bodem en wand tot max. 1 cm onder de rand gevuld is.
Stort het ricottamengsel hierin en leg de peren (suiker/zest/kaneel) er in een mooie waaier/cirkel bovenop. Druk eventueel iets in het ricottamengsel.
Rol het tweede deel van het deeg uit tot een soort deksel en dek de taart er mee af. Zorg dat het goed aansluit! Bak de taart in een voorverwarmde oven op 180 graden in een uurtje af.

Laat iets afkoelen en bestrooi de de uitgestorte taart met amandelschaafsel en poedersuiker:
Torta ricotte e pere! (En daar hoef je weinig Italiaans voor te kennen!) Buon Appetito.

Luistertip
Zucchero - Diamante

Een toost op toast!

Weet je wat ik zo leuk vind aan koken? Koken is creëren. Het combineren van smaken, kleuren en structuren. Van allerlei losse ingrediënten één smakelijk geheel proberen te maken. Bijkomend voordeel is dat je altijd kunt maken wat je zelf lekker vindt. Waar je zelf zin in hebt. Je hoeft dus nooit iets te eten wat niet naar jouw smaak is.

Wat ook mooi is, is dat je met prachtige verse producten kunt werken. Ga naar de (super)markt en bekijk al dat moois dat ligt uitgestald: vlees, vis, gevogelte, groente, fruit en kruiden. Maar soms ontstaan de smakelijkste dingen ook bij toeval. Worden er verrassingen geboren uit pure noodzaak. Omdat je het moe(s)t doen met de restjes die overbleven. Nasi en pizza zijn hier mooie voorbeelden van.

Op die manier ontstond waarschijnlijk ook ooit toast. Oud en droog brood dat een nieuwe bestemming kreeg door het eenvoudigweg te roosteren. Dat gaf weer nieuwe mogelijkheden. Je kon nu zo'n stevige sneetje prima beleggen zonder dat het omknakte en het beleg er afviel. Wat zeer praktisch was. Ook zorgde het voor een knapperig mondgevoel. Ook niet geheel onbelangrijk!

Zo'n geroosterd plakje brood maakte daarna nog een gigantische 'culinaire' ontwikkeling door tot bijvoorbeeld het Melba Toastje, bekend van feestjes en partijen. Wie at in de jaren zeventig niet zijn of haar eerste rechthoek of rondje belegd met eiersalade, Filet Americain of een plakje Franse kaas? Het lijkt er zelfs op dat elke familie zo'n beetje zijn eigen toastjescultuur heeft. Met eigen smeerseltjes en belegseltjes. Zo waren bij ons gerookte oesters een tijdje zeer populair. Geen idee waarom.
Ook de mate van beleggen kan kenmerkend zijn. Zo noemen wij een toastje belegd met een microscopisch dungesneden plakje Franse kaas waar je ongeveer doorheen kunt kijken, een Tante Nel toastje. En zo zullen er wel meer typische toastjes in de wereld zijn... Daarom een ode aan het toastje. Een toost op toast zeg maar, met het prachtig klinkende...

Crostini Toscani (geroosterd brood met kippenlever'mousse')
Een eenvoudig en smakelijk borrelhapje of voorgerecht. "En nog goedkoop ook", zou mijn moeder zeggen!

Een crostino is een dun sneetje brood dat wordt bestreken met een mengsel van fijngewreven kruiden zoals salie, tijm, oregano of rozemarijn, met knoflook en olijfolie en met grof zeezout bestrooid en daarna geroosterd wordt. De toppings van crostini kunnen heel divers zijn. Mousse van kippenlevertjes, mozzarella met (gedroogde) tomaat, tapenade met ansjovis, etc. Kenmerkend voor al deze toppings is de uitgesproken smaak.

Ingrediënten
ca. 4 ons kippenlever
1 zakje fijne soepgroenten 150 gr.
Teentje knoflook uit de knijper
Salie
Tijm
Olijfolie
Peterselie fijngehakt
Peper en zout
1 Stokbrood

Crostini
Olie, knoflook, kruiden en zout mengen in een kom. Sneetjes stokbrood (met een kwastje) aan weerskanten bestrijken met het olie-kruiden-knoflookmengsel en ca. 5 min. onder de grill leggen. Daarna omkeren en nogmaals 5 minuten onder de grill leggen tot ze goudbruin zijn.

Kippenlever'mousse'
Dun of dik, naar wens. Zelf geef ik de voorkeur aan een bite. Ziet er ook wat smakelijker uit dan de pap die je krijgt als je er teveel de staafmixer op zet.

Bereiding (zeer eenvoudig)
Scheutje olijfolie in een hapjespan. Olie heet laten worden en soepgroente samen met de salie en de tijm erin. Snufje zout erbij. Beetje aanzetten en fruiten.
Kippenlevers goed nakijken op evt. achtergebleven galblaas en deze zo nodig verwijderen. Gecontroleerde en goedgekeurde levers kruiden en toevoegen. Eveneens aanzetten en rondom laten bruinen.
Om een grover mengsel te krijgen, gebruik ik een houten spatel om tijdens het bakken de levertjes zoveel mogelijk fijn te hakken. Zo bak en en hak ik tot de levers net aan gaar zijn en de juiste structuur hebben. Af laten koelen en fijngehakte peterselie en een flinke scheut Extra Virgin olijfolie toevoegen (het mag flink smeuïg zijn). Pureren kan ook als je van een glad mengsel houdt. Breng verder op smaak met flink wat peper uit de molen en zout. Beleg (schep of smeer, afhankelijk van de substantie) de Crostini met het levermengsel.

Luistertip
Adam & The Ants - Stand and Deliver

Een bietje meer of minder...

Mijn oma zaliger (wij spreken nooit van grootmoeder) was een struise Brabantse vrouw. Eentje met haar op d'r tanden. Daar maakte je de kachel bepaald niet mee aan! Dook persoonlijk het kippenhok in om er de vetste haantjes uit te pikken, waarna opa er met een ferme houw de kop van afhakte. De vogel rende vervolgens nog even spreekwoordelijk in het rond om zich daarna met een plof ter aarde te storten.
Redelijk self-supporting waren mijn opa en oma. Zij hadden geen Albert Heijn nodig om een moestuintje te beginnen. En hoefden ook niet geïnspireerd te worden door een televisieshow als "Van Hollandse Bodem", waar het kweken van eigen groente tot ware cultus wordt verheven.
Ons oma pootte, plantte, slachtte, bakte en weckte er vanzelf al lustig op los, uit pure noodzaak. Zo ging dat nu eenmaal, vlak na de oorlog. Niet lullen, maar planten! Aanpoten, dus!
En als je oma dan hoorde spreken, onder het genot van een ‘tas’ koffie, dan was dat meestal heel beeldend, want ze drukte zich altijd uit in de meest prachtige spreekwoorden en gezegdes. Te pas en te onpas. Ik heb er soms ook een bietje last van. Over bietjes gesproken...

Bietensalade met haring of haringsalade met rode biet, het maakt mij geen biet uit! Het is maar net waar jij de nadruk op wil leggen. Gewoon een kwestie van een bietje meer of minder van het een of ander...

Haring-bieten salade (lunchgerecht 4 pers.)
4 zoute haringen (schoongemaakt uiteraard, vers van het mes of voorverpakt)
1 zure appel Goudreinet of Elstar (om doorheen te bijten of in blokjes te snijden)
1 sjalot (ragfijn gesnipperd)
1/2 potje augurken zoet/zuur
1/2 potje zilveruitjes zoet/zuur
ca. 400 gram geraspte bietjes kant&klaar of (voor)gekookte bietjes in blokjes gesneden
enkele ansjovisfilets
1 el kappertjes
1 el scherpe mosterd
4 el mayonaise (of een deel vervangen voor crème fraiche, yoghurt oid)
Verse dille
Peterselie
Bieslook
(IJsberg)sla
Peper en zout
En een bietje geduld...

Verwijder de graat en de staart van de haring en snijd in blokjes van ongeveer een centimeter.
Schil de appel, verwijder het klokhuis en snijd eveneens in blokjes. Doe dit ook met de augurk. Snipper het sjalotje ragfijn. Doe de zilveruitjes in een foodprocessor en geef ze enkele slagen (Pas op! Niet tot moes draaien!!!) Doe samen met de bietjes in een grote kom.
Hak of wrijf de ansjovis fijn, vermeng met de mayonaise en de mosterd. Voeg toe aan het haring-appel-bieten mengsel. Peterselie fijnhakken en toevoegen. Wat gehakte zout/zure kappertjes erbij voor de kick. Goed doorroeren en op smaak brengen met peper, zout en (verse) dille.
Zet minstens een halve dag in de koelkast zodat alle smaken goed kunnen intrekken. De avond tevoren maken is de beste optie. Maak een mooi torentje op enkele blaadjes ijsbergsla en knip er wat bieslook en/of dille over.

Luistertips
Michael Jackson - Beat it

The The - The Beat(en) Generation